Wychowanie bezstresowe

Wychowanie bezstresowe

Jak zrozumieć zachowanie swoich dzieci?

Bezstresowe wychowanie dzieci jest popularnym i modnym tematem w dzisiejszych czasach. Wychowywać bezstresowo oznacza nie narzucać sposobu życia według ustalonej reguły, obserwować obrany przez dziecko styl i pomagać mu w zdobywaniu wiedzy o otaczającym świecie. Dziecko poznaje w ten sposób samego siebie i dostrzega własne możliwości rozwoju. Umożliwia się mu samorealizację Świadome kreowanie własnej przyszłości. Elementarnym celem wychowania jest przecież to ,aby nie zaszkodzić jednostce ,którą się wychowuje. Wokół zjawiska bezstresowego wychowania narosło wiele stereotypów i mitów. Różnorodne powiedzenia, przysłowia i przypowieści składają się na perspektywę ,z której sprawcy świadkowie oceniają dane sytuacje. Aby uniknąć nieprzyjemnych zdarzeń w sklepie, kościele bądź w innych miejscach, należy określać i formułować proste granice. Zasady i normy zachowania muszą mieć jasny i zrozumiały komunikat. Dziecko musi wiedzieć, co mu wolno, a co nie, a nie tylko się domyślać. Należy unikać wyrażania zakazów rozpoczynających się od słowa „nie”. Z drugiej strony nadmiar granic stawianych dzieciom może je zniechęcać i deprymować. Najważniejszy mit o wychowaniu bezstresowym to ograniczenie do minimum stresu dziecka. Teoria przyjęta przez Benjamina Spocka mówi, że rodzice są dla swoich potomków zbyt surowi i stawiają im wiele wymagań. Założenia teorii są jednak błędne, ponieważ stres jako czynnik psychofizyczny towarzyszy człowiekowi przez całe życie, już od narodzin. Dzieci muszą wiedzieć, że świat niesie ze sobą stres i że człowiek uczy się ,jak sobie z nim radzić. Dlatego też potrzebują prostych przekazów ,instrukcji ,jak postępować w trudnych sytuacjach ,granic i norm zachowań. Potrzebują też poczucia bezpieczeństwa i miłości ,zapewnienia, że są kochane i akceptowane.

Do pozytywnych zachowań wychowania bezstresowego można zaliczyć:

  • brak nacisku i presji na dziecko,
  • brak kar cielesnych,
  • szacunek dla jego wolności,
  • umożliwienie mu uczenia się samodzielności i liczenia na siebie,
  • rozmowy rodzinne,
  • jak największą eliminację stresu

Z kolei do negatywnych zachowań wychowania bezstresowego zalicza się:

  • ubogi stosunek uczuciowy, a nawet jego obojętność,
  • kontakt z dzieckiem nie sprawia przyjemności ,bywa nawet trudny,
  • brak potrzeby opiekowania się dzieckiem i wpływania na jego rozwój,
  • brak angażowania się w sprawy dziecka,
  • dyscyplinę,
  • brak poczucia bezpieczeństwa,
  • egocentryzm,
  • brak pewności siebie,
  • chaos, brak rozeznania, co jest dobre, a co złe,
  • brak autorytetu rodziców,
  • brak umiejętnego radzenia ze stresem,
  • brak powinności dla dziecka,
  • brak silnych relacji rodzic–dziecko,
  • brak motywacji do działania,
  • brak zakazów i kar,
  • interwencje tylko w wyjątkowych przypadkach,
  • zachcianki dziecka zaspokajane są bez ich oceny. Zupełna swoboda, brak kar i konsekwencji czynu sprawiają, że dziecko żyje w ciągłym niepokoju i olbrzymim stresie.

Zasady tworzą świat. Bezpieczny i spodziewany. Dziecko ,znając reguły postępowania, może bowiem planować swoje poczynania. Gdy dotychczasowe zasady zostają zniesione ,to równocześnie zabierane jest poczucie bezpieczeństwa. Skutki bezstresowego wychowania widać wyraźnie po paru latach od praktykowania tejże metody. Niestety za późno jest wówczas na korygowanie błędów wychowawczych. Pozostaje jedynie ponosić przykre konsekwencje wyboru tego stylu wychowawczego