Wybuch złości dziecka - metoda 3 kroków dla rodziców - LEKCJA III

Wybuch złości dziecka - metoda 3 kroków dla rodziców - LEKCJA III

  1. Zazwyczaj wybuchy złości poprzedzają pewne sygnały ostrzegawcze, czasem wiemy już, w jakiej sytuacji się zdarzają. Pomocne są wówczas:
    • „rozbrojenie nastroju” dziecka, tak by nabrało dystansu do czynności lub zwróciło się o pomoc: „Widzę, że trudno ci dopasować klocki..”,
    • obrócenie sytuacji w żart: „ach, te klocki chyba się zbuntowały!”,
    • naprowadzenie na rozwiązanie problemu: „czasami klocki są zniekształcone. Co można zrobić w tej sytuacji?”.
  2. Jeśli do napadu złości już doszło, należy przede wszystkim:
    • Zachować spokój ( to trudne, lecz zdenerwowany rodzic nie pomoże rozdrażnionemu dziecku)
    • Nie zwracać uwagi na obraźliwe słowa i zachowania dziecka;
    • Jeśli dziecko stwarza zagrożenie dla siebie i innych – unieruchomić je np. silnie objąć dziecko ramionami od strony pleców, przytrzymując w dłoniach nadgarstki;
    • Gdy atak nie mija lub niebezpieczeństwo wzrasta – wezwać pomoc.
  3. Wybuchy złości mają konkretne skutki dla otoczenia – to sytuacja wyzwalająca silny stres, czasem dochodzi do niszczenia rzeczy, bicia, kopania, gryzienia..
    • Spędzić jakiś czas w odizolowaniu – w miejscu pozbawionym osób i interesujących rzeczy ( np. siedzenie na dywaniku, leżenie na łóżku);
    • Posprzątać i naprawić szkody – jeśli w złości np. wylało się herbatę, musi wyczyścić plamę, jeśli porozrzucało przedmioty, musi je uporządkować;
    • Przeprosić osoby, wobec których użyło obelg, wulgaryzmów lub które zostały poszkodowane;
    • Przypomnieć, w jaki sposób wolno wyrażać złość, a które rozwiązania są niedopuszczalne ( np.,: wolno uderzać w poduszkę, ale nie można rzucać przedmiotami); taki zbiór zasad trzeba wcześniej z dzieckiem ustalić i przygotować.

SPOSOBY NA ZMNIEJSZENIE ZŁOŚCI:

  • Nadmuchanie balona, aż pęknie;
  • Poproszenie dziecka o pomoc , np. „ Olu mam problem..”
  • Zaproponowanie czegoś przyjemnego, np.: „ Chodź popuszczamy bańki..”
  • Odwrócenie uwagi, np. : „ Zobacz, straż jedzie za oknem..”
  • Wymyślenie ciekawej zabawy;
  • Rozmowa na inny temat
  • Danie kilku minut samotności;
  • Bycie przy dziecku;
  • Przytulenie dziecka, wzięcia na kolana;
  • Ćwiczenia gimnastyczne, np.: podskoki, bieganie, przysiady;
  • Krzyczenie ( w wyznaczonym miejscu, np.: w swoim pokoju, w łazience);
  • Gniecenie, darcie kartki papieru, starych gazet;
  • Płacz
  • Narysowanie swojej złości ( można ją potem zgnieść i wyrzucić do kosza);
  • Ugniatanie plasteliny;
  • Wypisywanie na kartce, tego co chciałoby się powiedzieć, wykrzyczeć;
  • Słuchanie głośnej muzyki, skakanie przy niej;
  • Położenie się na łóżku, na materacu;
  • Spokojne oddychanie ( od 10… do 0 );
  • Rozmowa na temat zainteresowań dziecka
  • Żart, dowcipy, uśmiech