Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne i podstawowych informacji dotyczących pracy tą metodą z dziećmi w wieku młodszo-szkolnym.

Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne i podstawowych informacji dotyczących pracy tą metodą z dziećmi w wieku młodszo-szkolnym.

Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne i podstawowych informacji dotyczących pracy tą metodą z dziećmi w wieku młodszo-szkolnym

Weronika Sherborne była terapeutką, nauczycielką wychowania fizycznego. Wypracowała własny system ćwiczeń, który miał zastosowanie we wspomaganiu prawidłowego rozwoju dzieci i w korygowaniu jego zaburzeń. Ćwiczenia, które opracowała oparte były na bazie doświadczeń własnych oraz wywodziły się ze szkoły Rudolfa Labana, znane o nazwie Ruchu Rozwijającego.

Nazwa ruchu rozwijającego wyraża główną ideę metody: - posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. Opracowany przez Sherborne system ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspakajanych w kontakcie z dorosłymi.

Stosowanie metody ruchu rozwijającego przynosi korzyści dla dzieci:

  • wspomaga rozwój,
  • wyrównuje opóźnienia w sferze emocjonalnej i społecznej.
  • uczy współdziałania z partnerem,
  • pozwala wykorzystać nagromadzoną energię, wykorzystać siłę,
  • uczy koncentrowania się na wykonywanym zadaniu,
  • wyzwala wśród uczestników wiele radości, śmiechu.

Zdaniem autorki tej metody... "wszystkie dzieci mają dwie podstawowe potrzeby:

  • pragną poczuć się dobrze we własnym ciele (jak w domu), czyli umieć w pełni nad nim zapanować
  • odczuwają potrzebę nawiązywania kontaktu z innymi, Zaspokojenie tych potrzeb – dobry kontakt z samym sobą i z innymi ludźmi – jest możliwy dzięki dobremu nauczaniu ruchu".

Weronika Sherborne w metodzie Ruchu Rozwijającego wyróżnia ćwiczenia, które wspomagają rozwój dziecka.
Do nich należą:

  • ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała,
  • ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu,
  • ćwiczenia ułatwiające nawiązywanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą,
  • ćwiczenia twórcze.

Ćwiczenia stosowane w tej metodzie opierają się na doświadczeniach ruchowych, intensywności i ciągłości doświadczeń. Mają one szczególne znaczenie dla rozwoju wszystkich dzieci, a szczególnie dla dzieci z zaburzeniami w sferze ruchowej, emocjonalnej i społecznej. W metodzie ruchu rozwijającego dotyk, ruch, ćwiczenia świadomości ciała i przestrzeni oraz wzajemne relacje. Metoda ta jest prosta, naturalna i możliwa do zastosowania w każdych warunkach, bez konieczności używania przyrządów. Ćwiczymy boso, w niekrępujących ruch strojach, na podłodze, w niskich bezpiecznych pozycjach (jak kto może) i bez elementów współzawodnictwa. Po intensywnym wysiłku stosujemy odpoczynek i relaks. Ze względu na swą prostotę, naturalność i możliwość stosowania jej w każdych warunkach, jest to metoda dla każdego. Każdy może w niej uczestniczyć w takim zakresie, w jakim jest to dla niego możliwe. Nie ma słabszych, gorszych, czy smutnych. Wszyscy są aktywni, radośni i zwycięscy. Każdemu coś się uda, każdy zostanie pochwalony i zachęcony do wysiłku.

Zajęcia dla rodziców prowadzone metodą Weroniki Sherborne– Poćwicz ze mną mamo!

Cele zajęć:
1. Uświadomienie korzyści płynących ze wspólnej zabawy ruchowej z dzieckiem.
2.Przybliżenie Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne jako sposobu stymulowania rozwoju dziecka w domu.

Ćwiczenia kształtujące świadomość osoby, schematu ciała i przestrzeni.

  1. Powitanie,zaproszenie do krain gdzie witamy się: łokciami, kolanami, uszami, stopami
  2. "Pełzanie" - wszyscy leżą w rozsypce na podłodze na plecach i poruszają się po podłodze w przód i w tył
  3. "Mosty/domki" - dorośli w klęku podpartym tworzą ze swoich ciał mosty/domki, dzieci przechodzą pod lub nad dorosłymi.
  4. Zabawa pt. "Bączek". Wszyscy siedzą na podłodze z nogami ugiętymi w kolanach lekko uniesionymi. Odpychając się rękoma, każdy próbuje samodzielnie obracać się w miejscu wokół własnej osi.
  5. "Wagoniki" - dzieci i rodzice siedzą na podłodze , każdy osobno, wszyscy poruszają się po podłodze ,pomagają sobie jedynie nogami, wydając dźwięki i odgłosy typowe dla ruch ulicznego . Mamy łączą się z dzieckiem później tworzymy czwórki.

Ćwiczenia oparte na relacji "z".

  1. "Fotelik" - dorosły siedzi w rozkroku na podłodze, obejmując rękoma siedzące przednim dziecko, kołysanie dziecka na boki, poruszanie się wraz z nim w przód i w tył.
  2. "Skoki przez gwiazdę". Rodzic kładzie się na podłodze, ręce i nogi mocno odwiedzione od tułowia –tworzy swym ciałem kształt gwiazdy. Dziecko wykonuje skoki ponad kończynami, tułowiem rodzica. Zamiana rolami, aby dziecko doświadczyć uczucia niepewności pod przeskakującym rodzicem.
  3. "Wycieczka" - dziecko leży na plecach na podłodze, ręce ma za głową . Dorosły trzyma dziecko za nadgarstki lub nogi i lekko ciągnie je po podłodze. 4.„Długi tunel”- Rodzice klęczący i podparci rękami o podłogę tworzą z siebie jeden długi tunel, który dzieci po kolei pokonują.

Ćwiczenia oparte na relacji "przeciwko"

  1. Zabawa "Przepychanka" - Rodzic i dziecko siedzą na podłodze w siadzie prostym oparci o siebie plecami. Dziecko próbuje przepchnąć rodzica –zamiana ról. Dziecko siada naprzeciw rodzica, łączą stopy. Ćwiczenie polega na przepychaniu się stopami. Następnie dziecko stoi naprzeciwko rodzica i starają się przepychać dłońmi.
  2. "Turlanie" - Rodzic leży płasko, ręce ma złączone nad głową. Dziecko turla rodzica pchając go do przodu za biodra. Rodzic może pomóc dziecku w taki sposób, aby nie było tego świadome. Jego ciało ma sprawiać dziecku opór. Później następuje zamiana.
  3. "Paczka" - dziecko siedzi skulone, mocno „zamknięte w sobie”, rodzic próbuje je rozpakować , zamiana ról.

Ćwiczenia oparte na relacji "razem".

  1. Zabawa "Prowadzenie ślepca" - Rodzic zamyka oczy, a dziecko prowadzi go bezpiecznie po sali –zamiana ról
  2. "Lustro" -dorosły i dziecko siedzą na podłodze w lekkim rozkroku zwróceni do siebie przodem, dorosły „rysuje” ręką (rękoma) w powietrzu różne figury lub naśladuje różne czynności, dziecko stara się jak najdokładniej naśladować ruchy dorosłego (lustrzane odbicie), potem następuje zmiana ról.
  3. "Mańka/Wstańka" - rodzic dziecko stoją naprzeciw siebie i chwytają się za ręce. Wykonują na przemian przysiady.
  4. "Hipoterapia" -rodzic przyjmuje pozycję na czworakach, dziecko kładzie mu się na plecach chwytając rękoma za szyję.


ZACHĘCAMY WAS DRODZY RODZICE DO WSÓLNYCH ĆWICZEŃ Z DZIEĆMI! Z PEWNOŚCIĄ PRZYNIOSĄ WAM ONE OBOPULNĄKORZYŚĆ. ŻYCZYMY DOBREJ ZABAWY!